موسسه رعد کرمان

کشف استعداد توان یابان

گزارش و عکس: سعید احمدی

امروزه با وجود همه پیشرفت های علم پزشکی در ایران و جهان شاهد تولد میلیون ها کودک با معلولیت های جسمی و ذهنی هستیم. از سوی دیگر به دلیل حوادث گوناگون روزانه افرادی دچار معلولیت می شوند که یک سوم این افراد را کودکان تشکیل می دهند. بهترین روش برای پیشگیری از معلولیت ها ارتقاء سطح بهداشت و سلامت خانواده و جامعه از طریق آموزش و مشاوره ژنتیک پزشکی و ارائه خدمات پیش از حاملگی، دوران بارداری، غربالگری جنین و انجام تشخیص پیش از تولد در صورت لزوم است. خوشبختانه در استان کرمان نیز با روشنفکری مسئولان دلسوزی همچون مدیر کل بهزیستی استان کرمان دکتر عباس صادق زاده در سال های اخیر اقدامات بسیار خوبی در این زمینه ها انجام شده است که امیدواریم با حمایت بیشتر بهزیستی و بیمه ها به ویژه در زمینه غربالگری جنین شاهد کاهش تولد کودکان معلول در استان کرمان باشیم. با این حال همانگونه که دکتر عباس صادق زاده در مصاحبه اخیر خود با کرمان امروز که در همین شماره خواندید به آن اشاره داشت، پیشگیری از معلولیت و توانبخشی به معلولان از مهمترین اقدامات بهزیستی کرمان در رابطه با معلولان استان است. با این حال با درخشش ورزشکاران پارالمپیکی و امیدی که آن ها به سایر افراد جامعه دادند به همگان ثابت شد که این افراد توانایی های فوق العاده و اراده هایی آهنین نیز دارند که همین عوامل باعث شده است که همه این افراد از نگاه ترحم آمیز دیگران متنفر باشند و با صدای بلند این جمله را به زبان بیاورند که لطفا با ترحم نگاه نکنید. در استان کرمان نیز 31 مرکز نیکوکاری در ارتباط با توانبخشی و کشف استعدادهای این افراد وجود دارد که به بهانه روز جهانی معلولان به صورت تصادفی به یکی از این مراکز رفتیم تا با وضعیت افراد عضو این موسسه آشنا شویم. به محض ورود به مرکز نیکوکاری رعد آنچه که بیش از همه قابل توجه بود حس استقلال بسیاری از توان یابان بود. به گونه ای که حتی بعضی از این افراد که دارای مشکلات جسمی و ذهنی بیشتری نیز بودند سعی داشتند که تمامی امور روزمره خود را به تنهایی انجام دهند. با این حال آنچه که بدون اغراق باعث شگفتی و حیرت بنده شد، ورود به کارگاه های مختلف آموزشی و مشاهده آثاری بود که با دست، پا و حتی دهان این افراد خلق شده بود. در کارگاه نقاشی یکی از توان یابان ذهنی به اسم محمد سخی با افتخار تابلوهای نقاشی بسیار زیبای خود را ( در عکس ها قابل مشاهده است) به بنده نشان می داد و این اصرار را داشت که حتما نام او را در نشریه بیاورم. طبق گفته کارشناس این مرکز این فرد با یکی از توان یابان همین مرکز ازدواج کرده است و شکر خدا فرزندی سالم نیز نصیب آن ها شده است. سایر کارگاه های هنری همچون معرق کاری، ویترای و دیگر هنر آفرینی ها نیز نشان از استعداد شگفت انگیز این افراد دارد که به لطف خداوند و با انسان دوستی بانیان این مرکز ایجاد شده است. در سایر کارگاه های این موسسه نیز بیش از 50 نفر توان یاب بالای 15 سال در حال خیاطی، قالی بافی، شیرینی پزی، کامپیوتر، سرود و فعالیت های دیگر بودند که به عنوان یک روزنامه نگار و فعال هنری این شهر این اطمینان را به شما می دهم که در هیچ یک از فرهنگسراها و کانون های هنر که افراد عادی در حال رفت و آمد به آنجا هستند، حتی یک دهم این تعداد چه از نظر کیفی و چه از نظر کمی وجود ندارد. مسئولان این موسسه و خیرینی که به آنجا رفت و آمد دارند نیز از تمامی مسئولان، خیران و حتی مردم عادی نیز این درخواست را دارد که حتما برای بازدید از این موسسه به آنجا بروند. در مقابل بانیان و خیران این موسسه و البته سایر موسسات مشابه و افرادی همچون پروفسور محمد حسن کریمی نژاد پدر علم ژنتیک ایران که اولین بانی این موسسه نیز بوده است نیز بهتر است فقط سکوت کنیم. چرا که هیچ واژه و جمله ای نمی تواند بار این حجم از انسانیت و فداکاری را توصیف کند. با این حال هر چند که تعداد زیادی از توان یابان آموزش دیده در این موسسه به لطف نیکوکاران مختلف به اشتغال پایدار رسیده اند و حتی تعدادی نیز در همین مرکز به فعالیت مشغول هستند. با این حال نگاه بیش از 10 کودک سالم این مجموعه، همچون فرزند محمد به دستان پدری است که با تمام وجود دردهایش در بوم روزگار پنهان می کند. یا دستان مادر معلولی که حتی همسر سالمش نیز به غم هایش پشت می کند و حالا می خواهد با حرفه ای که در این مرکز فرا گرفته کام دنیا را شیرین کند. کارفرمایانی که توان به کارگیری این افراد و سفارش کار به آن ها را دارند، فروشگاه و گالری های که توان فروش آثار هنری امثال محمد را دارند و مردمی که به هر شیوه ممکن ( حتی حضور و خرید محصولات این موسسه) توان حمایت از این افراد را دارند، فقط کافی است یک بار به امید و آرزوهای این افراد فکر کنیم.